Γράφει η Ντίνα Γκαναβία
Το
ιστορικό όνομα ενός τόπου είναι ιερό σύμβολο, σημείο αναφοράς των κατοίκων του.
Διαγράφει μια αδιάλειπτη διαδρομή. ΔΕΝ μεταβάλλεται, ΔΕΝ αλλοιώνεται, ΔΕΝ
μολύνεται σε χαλκεία πονηρών ωφελιμιστών.
Το όνομα ΒΑΛΤΟΣ έχει μια μακραίωνη ι σ τ
ο ρ ί α, αναβαπτίστηκε στα χρόνια της
Τουρκοκρατίας και της Επανάστασης, «μυρώθηκε» με το αίμα των αρματολών και κλεφτών
της περιοχής που θυσιάστηκαν για να είναι αυτός ο τόπος ελεύθερος. Και επειδή τα
οστά αυτών των Εθνομαρτύρων, τρίζουν αυτό τον καιρό από το ανοσιούργημα που
συντελείται και αισθάνονται προδομένοι…. ας κάνουμε μια αναδρομή στους αγώνες και
τη θυσία τους, έτσι, σαν ένα άτυπο μνημόσυνο:
[Παλικάρι της Σελλαίδος – αρματολός
περιοχής της Ηπείρου κοντά στο όρια με την Αιτωλοακαρνανία. Επιχρωματισμένο
σχέδιο του L. Dupre. Ο πολεμιστής εικονίζεται με τον
πρέποντα στολισμό και τα άρματά του: Πιστόλες στο σελάχι της μέσης, σπάθα
κρεμασμένη στο πλευρό, χρυσοπλούμιστο
γελέκο θώρακα (Luis Dupre «Ταξίδι στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη», ελ. Εκδ. «Ολκός» Αθήνα
1994).]

